نمیدونم چرا داستان اینجوریه ... شعرای بی سر و ته چنان مورد اقبال قرار میگیرن که ادم حیرت میکنه ... کتابای بی مایه ای که به چاپ nام میرسن... رغبتی برای کتاب خوندن نمیمونه حتی .یعد اون بدبختی که این ادبیات رو به عنوان الگو انتخاب میکنه دیگه قراره به کجا برسه
جالبه که یه سری دوستان هم شهرتی به هم زدن و جلسه شعر دارن ... بعد به یه شعرایی احسنت و باریکلا میگن که ادم میمونه طرف چه اراجیفی داره میگه، اما خب دختره و باید بهش افرین گفت ...

شیوه مرید و مرادی و عاشق و دلباخته بازی ابرو برده از حضرت شعر



+ازاین موارد زیاده اما به شخصه اصلن شعرای علیرضا اذر رو در حد اعتنا نمیدونم...البته انکار نمیکنم که چن تا از دکلمه هاش خیلی خوبه اما متاسفانه به سخافت ریلیشن شیپ های 15تا17سال دچاره شدیدا!!!!کافیه برید و یه دونه کتابش رو بخرید تا حرف من رو متوجه بشید.
+حامد ابراهیم پور بخونید اگر دلتون شعر کلاسیک خوب خواست